~~~एउटा मान्छेको कथा~~~
दश बर्षमा घर हसाउने; छोरो हुन्छु भन्थ्यो,
पन्ध्र पुग्दा देश हाँक्ने; लक्ष्य बुन्छु भन्थ्यो |
जोश, जाँगर, उमङ्ग र तातो रगत थियो,
बिस टेक्दा त्यो केटोले; आकाश छुन्छु भन्थ्यो |
आकांक्षा र यौवनको; मेल पच्चिसमा ,
हरूवाले अर्ति दिन्छन, कान थुन्छु भन्थ्यो |
सपनाको खेति त्यति; मौलाएन क्यारे !
तिस पुग्दा अरुको'नी; कुरा सुन्छु भन्थ्यो |
कल्पनाको गगनबाट; बज्र्यो यथार्थमा ,
पैंतीसको हाराहारी; सँधै रुन्छु भन्थ्यो |
जीबन भन्नु यस्तै रैछ, बुझें चालीसमा ,
फाटेको मन् दायाँ बायाँ; हेरी तुन्छु भन्थ्यो |
पचास पुग्दा मैले सोधें, के गर्दैछु ठूले ?
तुहिएका सपनाको; माला उन्छु भन्थ्यो |
जे.सागर
पेप्सीकोला,काठमाडौँ
हाल:आबुधाबी(यु.ए.इ)
Note: Only a member of this blog may post a comment.