*****गजल********
हुदैछ चोखो प्रेमको नास अनि कति रून्छौ होला।
बस्नुनैछ नरक को बास अनि कति रून्छौ होला।
कति शोभा दिन्थ्यो होला बाहिर भित्र तिम्ले गर्दा;
गुमायो घरले त्यो सुवास अनि कति रून्छौ होला।
मनगाँठो पारेपनि अन्मिनुछ पराइसङगै;
बनाउलान घरको दास अनि कति रून्छौ होला।
पराइका बाहुहरू तिम्लाई समिप पार्न खोज्दा;
गन्हाउला उस्को सास अनि कति रून्छौ होला।
बिद्रोहिले धावा बोल्यो,मर्ने बाँच्ने ठेगान छैन;
आउला बाकसमा लास अनि कति रून्छौ होला।
प्रेम अनि हतियारको युद्ध चर्क्यो एकैचोटी;
हराईसक्यो बाँच्ने सहास अनि कति रून्छौ होला।
राजेन्द्र चापागाई।
रापाकोट-1,स्याङ्जा।
हाल -भेरी पारी
Note: Only a member of this blog may post a comment.